Buradasınız

Son Görsel Şiir Antolojisi sona yaklaştı..

Birincil sekmeler

serkan_isin tarafından 15. Aralık 2010 - 22:35 tarihinde gönderildi
Çok iyi!
O kadar iyi değil!

Puanlar: 0

‘yukarı’ dedin

2009 yılından itibaren çalışmaları başlayan bir projenin, bir yayın etkinliğinin de tamamına ermesine şahit olabiliriz. Nico Vassilakis ve Crag Hill, 130 şairin şiirlerini derleyerek, adını Last Vispo Anthology (Son Görsel Şiir Antolojisi) verdikleri kitabı tamamlamış olacaklar. Antoloji, her açıdan, Somut Şiir sonrası (yani 1950 sonrası) dönemde, büyük bir etkinlik kazanan ve oldukça geniş bir çerçevede birçok şair tarafından denenen, tartışılan görsel şiir hareketini belki de ilk ve son kez ortaya koymaya çalışıyor. Aralarında Türkiye’den şairlerin de yer aldığı kitap, yirmiyi aşkın ülkeden şairin görsel şiirlerini daha geniş kitlelere tanıtma amacı taşıyor. Antolojide şiirlerine yer verilen şairlerin diğer antolojiler ya da derlemelerden farklı olarak daha fazla kadın şair barındırması ise başka bir önemli nokta.

1998 yılından 2008 yılına kadarki süreçte, internet üzerinde yayın imkanı bulan birçok şairin yer aldığı antoloji hakkında güncel bilgiler adresinden İngilizce olarak okurlar ile buluşuyor.

Antolojinin bir başka iddiası da, sanat ve edebiyat arasında, somut şiir yolu ile uç vermeye başlayan o ilişkiyi diyalektik bir çerçevede değerlendirmek.

1998 yılının seçilmesi, görsel şiir üreten şairlerdeki artış, internet ile birlikte okura rahatlıkla sunulabilen binlerce örnek gösterilirken, bu hareketin Amerika’da ana akım edebiyat dergilerinden Poetry’nin bile sayfalarının görsel şiir tartışmasına açmasına yol açmıştır. Ülkemizde de 2005 yılından itibaren, önce 1960’lı yıllarda kapağı açılan (Yüksel Pazarkaya), daha sonra 1990’lı yıllara kadar da bakılmayan (Tarık Günersel) bir alan olarak Somut Şiir tartışmaları, 2010 yılına geldiğimizde, arkasında büyük bir toz bulutu bırakarak, ana akım ve merkez dergilerin de içinde bulunduğu birçok yayın tarafından ele alınmış, tartışılmıştır.

Hamiş: Bu yarı resmi açıklamayı yazarken fark ettim ki, bu site okuru için böyle bir olayın olması çok da acayip değil. Nico ve Crag ile görüştüm, yayıncı arıyorlar. Kendimce birkaç çabam olacak bu kitabın yayınlaması ve okurla buluşabilmesi için. Çünkü bu 10 yıllık toplam içinde gayet etkin bir şekilde bu site ahvali yer aldı.

Hamiş 2: Böyle projeler yüzyılda bir gelir. Zaten tesadüfe bakın ki, 20. yüzyılın sonu ve 21. yüzyılın başı arasındaki baya küçük bir alanda neredeyse küresel bir akım haline geldi görsel şiir. Elbette izleyen için bir sürü avangard hareketin etkisi ve gücü de vardır, dada, postada sanat, fluxus, amerikan avangardının etkileri, ses şiiri, zaum. Bunların hepsi, 20. yüzyılda bizim görmediğimiz, görsek bile kafamızı kuma gömdüğümüz akımlardır. Zaten 60'lar ve 70'lerin o kapalılığında bir yaratma zorunluluğuna girmiş şairin, İkinci Yeni ve yarı-geç-sovyetik toplumu gerçekçiliğinin ötesinde elimizde ne vardır? Bunlar şimdi bir sürü şaire normal geliyor -eğer olanı biteni izlemişlerse, kimilerine de çok anormal geliyor, ki bunlar zaten kendilerini meraksızlıkla kronik bir hastalığa sevk etmişlerdir.