Buradasınız

"Hilmi Yavuz’un tercihi gerici bir estetik ve ideolojik olarak da gericilikti. "

Birincil sekmeler

sepp tarafından 2. Eylül 2009 - 17:29 tarihinde gönderildi
Çok iyi!
O kadar iyi değil!

Puanlar: -7

‘yukarı’ dedin

STATÜKOCU ŞİİR

Aynı zamanda orta seviyede bir felsefeci de olan Yavuz, 60’ları felsefi akımlarını, örneğin yapısalcılığı, arkasına alarak, kendisini 20. yüzyıl başı şairi Yahya Kemal’e (Neden Ahmet Hâşim’i tercih etmeyip de Yahya Kemal’i tercih ettiği ideolojik bir sorundur ve Hâşim’in şiirleriyle Yahya Kemal’in şiir anlayışlarının yenilikçi potansiyelleri ve ideolojik çağrışımları bakımından incelenerek ortaya koyulması bugün bizleri bekleyen en önemli işlerden birisidir.) ve İngiliz T. S. Eliot’a dayadı ve şiire öz ve içeriksel çalkantıları, imkânları bakımından değil, biçimsel mükemmellik arayışı açısından yaklaştı. Başka bir zaman olsa belki de hiç ciddiye bile alınmayacak bir biçimde Divan şiirini ve onun yapısal imkânlarını ileri sürdü. (Peki neden acaba halk şiirinin duyarlık patlamasına yönelmedi; orada da yeni imkânlar yok muydu ve hâlâ da yok mudur? Mesela bence şiirimizin en büyük şairi olan Pir Sultan Abdal’a, Karacaoğlan’a ve hatta Yunus Emre’ye bağlanmak istemeyiş esasında ideolojik bir tercih değil midir ve bu tercih dönemin baskıcı koşullarıyla uyum içinde bir boyun eğiş değil midir?)