Baki Ayhan özür dilerken..

Birincil sekmeler

Mahfil'in 29. sayısında Baki Ayhan, Cem Uzungüneş'in önceki sayıda yazdığı yazıdan "etkilenerek", biraz celallenmiş. Soylu Yenilikçi Şiir Manifestosu için "özür dilemiş". Bir ton şeyi de yaptığı için özür dilemeyi de ihmal etmemiş. Örneğin;

"Postmodernizmin sululuklarına, çapsızlığına, buharlaşmayı övmesine, "kötü"ye "kötü" diyemeyip, onu iyinin karşısına çıkarma cesaretini gösterememesine kızdığım için, Şiirimin onaylanması için editörlerden, yayıncılardan, yaşlı şairlerden, eleştirmenlerden, şair-eleştirmenlerden, medet ummadığım için" gibi şeyler.

Bir kere bu duygusal bir tepki, eğer bir şaka filan değilse. Çünkü bunları yapmamış olmak, insanı belki görece iyi bir insan yapmaya yetebilir ama, iyi bir şair yapar mı, bilemiyoruz. Ayrıca bu söylediklerinin de bir "samimiyet" ölçüsü filan olmaktan öte bir değeri de yok. Kim göre, kendine göre elbet.

Bunları yapmayınca ne oluyor?

Forumlar: