"işaret ile işaret ettiğinin arasında tek bağ olarak benzerliği koyarak, XVI. yy bilgisi hep aynı şeyi bilmeye (...) mahkumdur" bizdeki şiir tanımı

o zaman denebilir ki, XVI. yüzyıl epistemesi, her bir haltı ile bizim bugün modern şiir dediğimiz her bir halta uymaktadır, öyle mi?

ve çemberi kapatan şey "imza", ben, şair, yazan, Tanrı, mutlak, okur karşısında edim sahibi, anonim kalamayan olarak şair ve imzası =kibir (s. 57)

haha bir de "sempati" geldi üzerine, bu da şiirden anlama ve haz almayı tepeye koyan düşüncenin kullanacağı türden bir öğeye benziyor

ve fuko bu iki kavramı "kıyas" ile çakıştırıyor, oysa kıyas, şiirden atılan ya da şiir metnine dışarıdan verilen şey dizeli şiirde.

gerçi o "rekabet" olarak kurgulamış, bağlantı, bağ, şeylerin düzeni derken, emülasyon "denkmiş gibi davranma" anlamında, bilgisayar emülasyonları gibi

fuko okumamanın cezası olarak ikinci kavram da aemulatio, ki sanıyorum emülasyon diye söylediğim şeyle aynı kök, tüh, ne diyim. (kelimeler ve şeyler)

bu kabul edelim, bu da "kapalı bir evrenin" tarifidir. görsel şiirin açık olduğunu söylerken ifade edilen de tastamam budur.