in vivo şiir

Birincil sekmeler

Geçtiğimiz haftalarda Üstübal'ın yazısıyla yeni bir şiir manifestosunu takdimi mimler bölümünde yer almıştı. Üzgünüm, mesih çoktan inmiş. Bundan dört sene önce [[Eduarda Kac]] tarafından yazılan kısa bir makalede(1) biyoşiirden söz ediliyor, 1980'lerden yana şiirin, kağıttan ayrılmaya başladığı, giderek kendisine in vivo yönelimler bile edinebildiği yazılı. Canlı organizmaların ve biyoteknolojinin kullanımı ile sözel yaratıma da yeni alanların açılabileceği öngörülüyor.

İşte bunlardan bir tanesi de, nanoşiir. Nanoşiir için şunlar yazılı:

"Anlamı farklı renklerin nanakürelerinin ve kuantum noktalarının yerine geçir. Onları canlı hücrelerde ifade et. Hangi noktaların ve kürelerin hangi yönlerde hareket ettiğini gözlemle ve hücrenin içsel üçboyutlu yapısında hareket ederken nanosözcükleri ve kuantumu oku. Okumak, hücrede vektöryal yörüngelerin izlenmesidir. Nanosözcükler diğerlerinin yakınıdır, uzaklaşırlar veya yakınlaşırlar, bundan dolayı anlam sürekli değişir. Bütün hücre, yazım tabanıdır, potansiyel anlamın bir alanı olarak." [tam çeviri değildir, anladığım kadarı]

Aslında öneriler içinde daha ilginçleri de yok değil, mesela ateş böceklerinin kanatlarında bulunan ve ışık yaymalarını sağlayan enzimin adını taşıyan lüsiferaz işaretinde, biyoluminesansı (yaşayan canlıların ışık üretmesi) kodlayan genleri manipüle ederek, şair ateş böcekleri yaratılıyor..

Dokuyu, sözcük şeklinde ekip, sözcük yapılarının baştan başa bir zarı oluşturana ve birbirlerini silene dek büyümelerini izlemekte doku metni denilen başka bir yöntem.

(1) Kac, E. (2005), ‘Biopoetry’, Technoetic Arts 3: 1, pp. 13–17, doi: 10.1386/tear.3.1.13/1

Etiketler: