güncel

Enformasyon ile ilişkimizin, dezenformasyon üzerinden belirlendiği, görsel kültürün, 2. Sözlü Kültür bombardıma altında yürüdüğü bir zaman yaşıyoruz. Bilgi edinme yollarımız aşırı bilgiden trafiğinden "tıkanmış" durumda. Şiir ve edebiyatın, kendi bilgilenme yolları ve epistemolojik gelenekleri olduğunu, en azından günün "popüler" kaynaklarından beslenmeyeceğini düşünürdüm, fakat yanılıyorum.

En azından şunu söyleyebiliriz, gazetelerin kitap ekleri de bazen, edebiyat dergilerinden, yani aslî görevleri bu ülkenin edebiyat gündemini izlemek olan yayınlardan, çok daha verimli olabiliyor. En azından bir Pazar Postası yerine geçmese de, gazetelerin kültür-sanat köşeleri, günlük olmanın getirdiği telaşla da olsa, zamanın peşinde koşturuyorlar. Meraklı sorular soruyor, biraz da işin işleyişini bilmediklerinden, olan biteni kavrayabilmek için ortaya birilerinin attığı kavramları önlerine alıp, sorular soruyorlar. İleride birgün, bir edebiyat tarihçisi, bu gazetelere baktığında -ki dergilerin çoğu o sıralarda bulunabilecek mi, pek emin değilim- sorulan soruların "evrenselliği" ile çoğu kez verilen cevapların "yerelliği" arasındaki uçurumu görecek ve hayrete düşecektir. Edebiyatımızın şimdiki temsilcileri gerçekten sorulan soruları ne kadar anlamaktalar ve neye cevap veriyorlar?

Varlık dergisinin Ekim 2007 sayısında Kültür-Gündemi isimli bölümde Görsel Şiir ve günümüz şiir ortamı konusunda küçük bir dosya olacak.

AKM'nin yıkılıp, yerine -artık ne halt yapılacaksa- başka türlü, belki yeni, belki de alakasız başka bir bina dikilecek olması, sanıyorum karşımıza hem semiotik gerilla savaşının, hem de sirkin görüntüsünü koydu. Her ne kadar AKM'de birçok sanatsal etkinliğe izleyici olarak katılmış olsam da, çoğu kez Devlet ile Sanat arasındaki ilişkinin bir türlü doğru dürüst yapılandırılamasından yakınarak mekanı terk etmişimdir. Kusura kalınmasın ama Ahmet Kekeç biraz haklı.