Gökçen Ertuğrul

Yasakmeyve 28, Görsel Şiir Sayısı

Görsel Şiir, şüphesiz Zinhar/Poetikhars çevresinin icat ettiği bir şey değil. Modern Görsel Şiir genellikle Stephane Mallarme’ye, Lewis Caroll’a, erken 20. yüzyıl Dadaizmine, İtalya ve Rusya’daki Fütürizm deneylerine, İngiliz Vortisist grup ve e. e. cummings gibi Anglo-Amerikan modernistlerine uzanan bir tarihe sahip (Drucker 1999: 102). Şiirsel metnin, dilin, harflerin, kelimelerin ve imajların görsel manipülasyonu ile başlayan ve erken 20. yüzyılın avangart hareketlerinin siyasi ve estetik kaygılarıyla da motive olan bu denemeler, gerek eski gerek yeni dijital teknolojilerle yapılan deneyler ve görsel kültürün gittikçe şiddetlenen gücü karşısında bir tavır alış olarak ve kimi zaman yerel poetik gelenek ve yatkınlıklarla da çeşitlenen uluslararası bir mevzu olarak karşımızda duruyor (Drucker 1999: 1001).

Suzan Sarı

Yasakmeyve Say 28, Görsel Şiir Dosyası

‘Nasıl’ sorusu

Şiirde, arayışına çıktığımız bir biçim-içerik denkliği olduğunda -aklın yolundan olmasa da- gelinen yer, kompozisyondaki dize, hece, vb. ile ilgili sayısal verilerle metnin ifade ettiği şey arasındaki nedensiz bir uyum oluyor(du). Bu alanda yenilikler oldu. Bir yandan metinler ve kullanım alanları çeşitleniyor bir yandan da herhangi bir şeyin ifade edilebileceğine inanç sürüyor, bir yandan biçim özgürleşiyor bir yandan biçimin içerikle ilişkisi en küçük yapılarda kendini göstermeye devam ediyor. Bu uyumu, görsel şiir için düşündüğümüzde ya da gördüğümüz şeyin bir biçimi olduğunu farkedip, öncekinden biraz farklı bir şekilde kullanıma soktuğumuzda da, o meşhur keyfiyetin üstünden pekâlâ mantıklı işler çıkarılabildiğini görebiliriz.