Hayriye Ünal
Hece'nin 122. sayısında yer almıştır.

Günümüz Şiirine Giriş

1.
“İnsana rastladım günün birinde / Daima zamandan yakınıyordu / Aynaları anlamıyordu / Aşk denen bir oyunu vardı, tuhaf acılar anlatıyordu / Bir karaciğer hastalığını çağrıştıran sevda / Sevdalı bir oğlan diye bir benzetme duysam / Şöyle denmiş gibi gelirdi bana / Dalağı büyüyen bir oğlan / Ölümü ayinlerle karşılardı onun halkı / Şairdi bu kişi / Bu dörtgenden çıkamıyordu” Bu şiiri yazdığım tarihlerde mevcut ortamı algılamam böyleydi. Bugün aradan geçen sekiz-dokuz yılda kısmî olarak değişen çok şey oldu.