postmodernizm

Birkaç zamandır, eleştirmenlerin ya da eleştiri/tanıtım yazıları yazanların, mesailerini harcadıkları kitaplar hakkında yazıyorum. Yazıyorum çünkü, bu kitapların neden öne doğru çıkarıldığını merak ediyorum. Yazılanlara göz attıkça ve ciddiye alınması gereken tek sorunun, şiir kamusu üstü bir soru olduğunu düşünüyorum. O soru, aslında şair de bir insan olduğu için, doğrudan insanımızla ilgili. Sosyolojik ve bir o kadar da psikolojik bir soru çıkıyor ortaya.

Burada, biz, kurduğumuz devlet ve o devletin bizi, belli bir yaşa kadar getirmesi gereken kurumları (başta aile) ile bir bütünüz. Şairleri değil, bizzat bizi, sokakta gördüğümüz ve ortalama 4 yıl eğitim almış olması olası herhangi birini düşünün..

En azından şunu söyleyebiliriz, gazetelerin kitap ekleri de bazen, edebiyat dergilerinden, yani aslî görevleri bu ülkenin edebiyat gündemini izlemek olan yayınlardan, çok daha verimli olabiliyor. En azından bir Pazar Postası yerine geçmese de, gazetelerin kültür-sanat köşeleri, günlük olmanın getirdiği telaşla da olsa, zamanın peşinde koşturuyorlar. Meraklı sorular soruyor, biraz da işin işleyişini bilmediklerinden, olan biteni kavrayabilmek için ortaya birilerinin attığı kavramları önlerine alıp, sorular soruyorlar. İleride birgün, bir edebiyat tarihçisi, bu gazetelere baktığında -ki dergilerin çoğu o sıralarda bulunabilecek mi, pek emin değilim- sorulan soruların "evrenselliği" ile çoğu kez verilen cevapların "yerelliği" arasındaki uçurumu görecek ve hayrete düşecektir. Edebiyatımızın şimdiki temsilcileri gerçekten sorulan soruları ne kadar anlamaktalar ve neye cevap veriyorlar?

Mühür dergisi, Temmuz-Ağustos sayısını postmodernizm kabuğu üzerine ayırmış. Kabuk dememin nedeni, Mühür’ün postmodernizmden şiirin üzerindeki bir kabukmuş gibi bahsetmesidir. Dergi, dosya konusunu “Yüzeyleşme ve düzeysizleşme” olarak duyurmuş ve hedefi postmodernizm olarak seçmiş.

Cohen Şiiri Ne Kadar Postmodern?
Clint Burnham
çeviren, suzan sarı