poetikhars.com türkiye'de görsel şiir

saçından tutarak bıçağı boğazına sürdüm 3-4 saniyede bitti. 14 yaşındaki gelin devlet korumasında. savcı şikayet edildi. geceyi annesinin cesediyle geçirmiş. Tecavüz edilen tavuk, olay yeri imamın evi. 2014 'e kadar istanbul'da deprem bekliyoruz. 20 yıl işgününü dolduran 20 yıl emeklilik için bekleyecek. otobüs dereye uçtu 27 öğretmen öldü. Bolu'da kar yağışı hayatı felç etti. flaş flaş flaş!

Her tür yaşam biçimi, düşünce tarzı tipografik bir dil ile kendine anlatım biçimi oluşturabilir. Ses ile doğrudan ilişkiye sahip yazı, kağıt üzerinde söylenen sözün izidir, bir tonu duruşu ve tavrı vardır. Notalar gibi farklı bir sese, tona, çağrışım ilişkilerine sahiptir. Gündelik hayatımızda aynı sözü fısıldayarak ya da bağırarak söylemek gibi aynı sözü değişik formlarda bir tarz, kişilik ve görsel dil oluşturarak göstermek mümkündür. Her sanatçının ayrı bir görsel dili vardır. Çoğu zaman sayfalar dolusu sıralanan sözcüklerle anlatılmaya çalışılan anlayış, kavram, tarz, sade bir tipografiyle oluşur.

Şiir , dilin ses düzlemini düzenleyerek onu üzerinde düşünülecek bir biçime sokar. Seslerin ritmik yinelenmesi sıra dışı sözel bileşimler, dilsel yapıların kendilerine dikkat çekmek için düzenlenmiş bir dille uğraşmakta olduğumuzu netleştirir. Bir şey şiir olarak tanımlanmamışsa okuyucuların çoğu zaman dilsel yapılanmanın farkında olmadığı doğrudur. Bir metin şiir adı altında çerçevelendiğinde, genellikle gözardı ettiğimiz ses yapılanmasına ya da diğer türden dilsel düzenlemelere dikkat etmeye başlarız.

Sokağa çıktığınızda vitrinlere değil, vitrinlere bakan insanlara bakın. Kızıl ya da dipleri siyah, uçları röfle ile açılmış sarı saçlar, puantiyeli ayakkabılar, kocaman çantalar, aynı blue-jean modeli, askılı ve baskılı tişörtler, vakko desenli eşarplar ve suratlarda aynı aptal ifade. Ümraniye ya da nişantaşı manzara değişmiyor. Farklı olma çabası içindeki aynılıklar. Bireyselliğini yaşayan, kendi duygu ve düşüncesine, beğenisine güvenen, inanan yok. Her gün gittikçe büyüyen boşluk duygusu, antidepresanlar, uyuşturucular, sanal uyarılma ve ait olmama. Bu bir moda akımı gibi çoğalarak, katlanarak hepimizi içine çekiyor.

Dünyayla, nesnelerle ilk karşılaşmamızda, ilk bakışta çağrışımsal bir mekanizma söz konusudur. İlk temasta yaşadığımız duygusal, zihinsel tepkiler ile geçmiş deneyimler arasında benzerlik ve geçmişte yaşanan ile şu an arasında bir bitişiklik oluşturma çabası içinde oluruz.

Parçalı Ham 13. Artık bilmeyeceğim. Ahmet Güntan

Görsel şiirden hiç anlamadığını iddia eden, reddeden bir okur/bakar bile tam olarak adlandıramasa da bir şiirin kendi keyfini arttırdığını ya da bozduğunu fark edebilir.

Anlam yoktur, anlamlandırma vardır. Organizma hisseder, düşünür ve sonrasında anlamlandırır.

Çocukken radyonun içindeki sesi, televizyonun içindeki resmi, prizlerdeki elektriği görmeye çalışırdım. Bunun için elimde tornavida o büyülü kutuların arka kapaklarını söker, vidaları çıkartır, kabloları kopartır yeni bağlantılar yapardım..

Renkli bantlarla sarıp kontrol kalemiyle elektriği kontrol ederdim. Prize soktuğum kontrol kalemi küçük beyaz bir ışık verirdi. Uzaklarda bir yerlerde konuşan bir insanı küçük bir kutunun içine taşıyan dalgacıkları görebilmek için etrafa bakınırdım.

Bizler hiçbir zaman gerçekliği/gerçeği bilemeyiz; bizim sadece gerçeğin/gerçekliğin ne olabileceğine dair belirli görüşlerimiz olabilir. Gerçekliğe dair görüşler, yalnızca belli bir amaç doğrultusundaki işe yararlılıkları ve etkililiklerince belirlenir. Eğer üzerinde ısrar ettiğimiz sistem işliyorsa bu durumda tüm söyleyebileceğimiz sistemin işlediğidir. Sistemin işliyor oluşu, doğru veya gerçek olduğu anlamına gelmez. Bu sadece sistemin çalıştığı/işlediği anlamına gelir. Görünüşte sistemlerin içinde olan sabitlikleri/değişmezlikleri tanımlama yollarımız,esasen sistemin kendisi değildir, onlar sadece bizim yakıştırdıklarımızdır. (Bebe Speed)