Şiir, tüy kalemle başlamıştı ve tükenmez kalemle sona ermeliydi. Şu sıralarda, şiir, iflasa ya da daha büyük bir gizil güce doğru yol ayrımında gibi görünüyor; istikamet, modern şairlerin kendilerini ifade edebilmek için tükenmez kalemler yerine hangi malzemeyi kullanacaklarına bağlı.
Kamera, şairler tarafından anlamlı bir şekilde kullanılmaya uygun. Kamera, değersiz objelerden bile güzel bir şiir yaratabilir.
Sözcükler, insanlar tarafından iletişim için tasarlanmış en güvenilmez sembollerdir. Dahası, Zen, felsefe ve din, onları beş para etmez bir süprüntüye dönüştürmüştür.
Şiirlerin, şairlerin ürünlerinin, Zen ve felsefenin modası geçmiş zihinsel yapılarından dolaylandığı da saçmalıktır.
Ne dizelere, ne kıtalara ihtiyacı olan plastik şiir, şiirin kendi biçimidir; bir başka deyişle, ritmin ve anlamın zorunlu etmenler olmadığı "şiir bir için taslak"tır.
Fütürizmden, Dadaizmden ve Kübizm'den kaynaklanan deneysel şiir akışı, burada somut şiirden küçük birikintiler bıraktı, fakat bunlar er ya da geç kuruyacak.
Şairler: Sözcüklerin en yetenekli ustası oluşunuzdan dolayı umumi bir alkış kazanmayı beklememelisiniz. Bunun için ne kadar beklerseniz bekleyin, böyle bir alkış size hasıl olmayacaktır.
Ben, kameramın vizöründen, kağıt, tahta, cam parçalarından şiir yaratacağım. Bu, yeni şiirin doğumudur.
Kitasono Katue